تو جاده ای صاف تو شبی تاریک تو هم مثل همیشه تند و تند تر میری هیچ سرعتی تو رو ارضا نمیکنه از کودکی عشق سرعت بودی همیشه دوست داشتی از همه تندتر بری هر جا که میخواد باشه تنها شعاری که دوست داشتی این بود هرگز نرسیدن بهتر از دیر رسیدنه جنون سرعت تمام وجودتو گرفته پاتو آنقدر روی پدال گاز فشار میدی که در کف پات احساس درد میکنی ایندفعه با همه دفعات فرق داره یه حسی بهت میگه باز هم فشار بده نترس مقصدت یادت رفته اصلا نمیدونی کجا داری رانندگی میکنی تو یه پیچ وحشتناک یک آن فقط دو تا چراغ بزرگ چشمهات رو میزنه دیگه هیچ فرصتی برات نمونده صدای بوق اون اذیتت میکنه زمان کند و کندتر میشه مثل یه صحنه آهسته نزدیک و نزدیکتر میشه سپر کامیون صورتتو نوازش میکنه صداها رو گنگ میشنوی قفسه سینه ات بین فرمون و صندلی له شده اشک های حلقه زده..درد هايی متداول....همه چيز انگار از اول شروع شده...همه چيز می چرخه...زجر ميده.به نهايت ميرسونه.از اون بالا با کله آدم و پرت می کنه پايين...نفس هايی که بايد التماسشون کنی تا بالا بياد....صدای نفس هايی که سخت بالا ميادوشايدم ديگه نمی آيد.هنوز اون لا گیر کردی و هیچ کس جرات نزدیک شدن رو بهت نداره ...به داشبورد مشت می کوبی که بتونی تحمل کنی.فکر می کنی اينجوری بهتر ميشه نفس کشيد....جای ناخن هات رو داشبورد ماشین حک ميشه....اشکات خشک شده...ترس مثل جزام تو تمام صورتت پخش شده...ريزش قطرات خون که آروم تر از هميشه تو رگ هات دست و پا ميزنه ، ميشنوی....هنوز همه چير می چرخه و تو دست و پا ميزنی که اکسيژن بخری....دستات و درو گلوت میذاری.شايد بتونی راهی باز کنی...اما.....بعد از تقلا.از جنگيدن خودت خندت ميگيره....غمگينترين لبخند دنيا رو لباته.نمی دونی برای چی داری می جنگی.می دونی دستت به جايی بند نيست.خوب می دونی که آخرشه. داری بی خودی خودت و به در و ديوار ميزنی....دو تا دونه گوله اشک از چشمات سر می خوره پايين....ديگه تقلا نمی کنی.ترجيح ميدی با صورت آروم و لبخند به لب تسليم بشی. دوست نداری همه فکر کنن تو آخرين دقيقه هات زجر کشيدی...دستات و ول می کنی..هنوز درد تو قفسه سینه اته..از درد تمام بدنت میپیچه.جمع ميشه..اما مهم نيست...ديگه زياد نمونده.کاش راه زودتری برای خلاص شدن بود.اما اون اطراف هيچی پيدا نمی شه آروم آروم نفس می کشی شايد زودتر خلاص شی..اما می دونی که آخرش زجره....صدای نفس هات...صدای خاطره هات.قهقه ها..گريه ها...همه تو گوشته....يکی داره حرف ميزنه.يکی داد ميزنه.يکی کمک می خواد....صدای يه تصادف.خورد شدن ليوان...سوت ممتد...زمزمه..گريه....گريه....بازی...بالا بلندی....وسطی....استوپ هوايی....۷ سنگ....زمين خوردن....خون....صدای نفس.................................. کاش زودتر تموم شه...ديگه نفسی نمونده.دريچه ی قلبت کاملآ باز شده....شش ها خاليه خالی...قطره ی خونی از کنار لبت مياد پايين..می دونی ديگه درد نداری....قلب ديگه نمی کشه.شش تقلايی نداره....نگاهی به کیلومتر میندازی عقربه صفر رو نشون میده و تار و تار تر میشه ...

آروم ترين نگاه دنيا رو تو چشمات مياری...ساده ترين ليخند دنيا رو از ته دل ميزنی....ديگه همه چيز خوبه... هنوز فرمون تو دستته ولی دیگه هیچ نیازی به اون نداری ...